Nic

Przeźroczysta i wyraźna zarazem Przestrzeń, nie objęta przez koncepcje, niedotykalna umysłem,

wciąż Cicho zaprasza czule do taca Dzieło swe.

Nie wiesz już nic, a wszystko jasne światłem rozpoznania.

Mieni się szczęście bezwarunkową obietnicą w Tobie.

Pragnienia umierają w tym spełnieniu, by Wieczność odkryta Teraz, ofiarowała Ci wszystko.

Wszystko i Nic, dla Ciebie i dla Nikogo.

Oto ten paradoks.

Kocham Cię ❤

Nulina

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s