{:pl}Teatr Życia{:}

{:pl}

Tworzyłam bajki i opowieści, patrząc na życie celebrowałam negację tego co jest, by umykać w tej zabawie prawdzie, która tak czule zapraszała mnie do Domu.

Każdy z nas w pozornej wędrówce wypatruje siebie i pragnie w prawdzie spocząć, chociaż gra jest tak absorbująca, że wciąż wchodzimy do teatru, by w sztuce życia cieszyć się chwilową rolą. I to jest całkowicie w porządku, jeśli tego chcemy, jeśli tak się jeszcze wydarza, widocznie to jest coś najwłaściwszego na ten moment.

Kiedy role stały się już męczące i uwarunkowania zbyt jaskrawe, mój teatr obnażony w iluzji scenariusza koniecznego, przeniósł mnie na widownię.
Patrzę uważnie, obserwując z zachwytem nawet rozpacz chwilowego zagubienia w myślach, bo przez cały czas widzę siebie na scenie i wszelkie projekcje opowiadają mi historię tej pięknej istoty wyrażanej przez Wszystko.

W teatrze Życia odkrywam siebie, a kiedy kończy się przedstawienie, zamiast aplauzu widowni, nastaje Cisza. Nie ma krytyka, ani komentatora. Kończą się słowa i wiedza,
jest cichy zachwyt.I wdzięczność, że Jestem tu i mnie brak…
Kocham

Nulina

{:}

Reklamy

2 thoughts on “{:pl}Teatr Życia{:}

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s