Przyszłam

Przyszłam obnażyć
skostniały lękiem świat
wyciągnąć najgłębszy ból
rozszarpać stare rany
byś raz na zawsze zawierzył
temu co głebiej niż rozpacz
Byś schronu juz nie szukał
w bajkach o cierpieniu
byś w ciszy
odkrył nas w sobie
zaufaniem zniszczył
opowieść o wszystkim
co nie jest Miłością

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s